Vejin'ime

 

Yüreğimi yitirdim

Dağların doruklarında

Gül gülüşlü yoldaşımı

Oy Herekol dağları

Oy bağrı yanan Perwari

Nereden can yoldaşım

Nerede melek yüzlü Vejin’im

Size emanet etmiştim giderken

Koruyun, zarar gelmesin demiştim

İncinmesin nazlı bedeni demiştim

Ve ağlayıp üzülmesin…

Vejin’im bir dağ ceylanıydı

Bir özgürlük çiçeği

Bir yürek yoldaşı

Ve bir umut yolcusuydu

Kahpe ölüm tez buldu Vejin’imi

Ve her şeyi yarım bıraktı

Tıpkı yarım kalan sevgiler, özlemler

Şarkılar, sözler ve şiirler gibi

Şimdi de yarıda bırakıyorum

Çünkü Vejin’i can yoldaşımı

Böyle yazmak bana acı veriyor.

Şehit Faraşin Wan